Μέσα απ' τις κυριολεκτικά χιλιάδες σελίδες σημειώσεων, αντλώ εκτός των άλλων και το υλικό που συνθέτει το απόλυτο Κακό στο έπος της Αντάκρης. Ένα προϋπάρχον, αλλά και τελικό Κακό. Αν δεν υπήρχε το Κακό άλλωστε, τί κίνητρο θα είχανε οι προφητείες, οι περιπέτειες των ηρώων και ο αγώνας της Ευγενίας, του Τίμοθυ και της Κίρσι; Όλοι θα ζούσανε ευτυχισμένοι και το βιβλίο θα λεγότανε Πολυάννα - με λίγα μαγικά και χαρούμενα πλάσματα (πιθανώς).
Αρκετοί φίλοι, αναγνώστες, κριτικοί έχουν αναφέρει σε συζητήσεις, πως η φιγούρα του Κακού (ή όπως θα λέγαμε χρησιμοποιώντας λίγο πιο τεχνική ορολογία, το αρχέτυπο της Σκιάς) στο βιβλίο, δεν είναι ευδιάκριτη. Στη Μάγισσα του Μπιλθόρ για παράδειγμα έχουμε με τη σειρά που εμφανίζονται, τον Νυχτοπόρο που κατατροπώνει την Ελεονώρα απ' την εισαγωγή κιόλας και φαίνεται σαν να είναι αυτό το προϋπάρχον και τελικό Κακό, την απαράδεκτ
α μικροπρεπή θεία Άννα Βασιλικού, τους Πραίτορες του σκότους, και φυσικά την ίδια τη Μάγισσα του Μπιλθόρ με το μεγαλεπίβολο σχέδιό της, να υποδουλώσει τις νεράιδες του Αιθέριον. (σε αναλογία με αυτό που προσπαθεί να κάνει ο Δρακουμέλ στα Στρουμφάκια, όμως με πολύ πιο σκοτεινο, μεγαλομανιακό και αρκετά λιγότερο χιουμοριστικό, τρόπο.)Ποιό το κίνητρο του απολύτως Κακού συνολικά στα Χρονικά; Αν κάποιος έχει διαβάσει το βιβλίο, είναι πιθανό να έχει ήδη διαμορφωμένη την άποψή του και θα μ' ενδιέφερε πολύ να την ακούσω...
Η εικόνα ειναι του Μάνου Λαγουβάρδου
(καλλιτεχνικά προσχέδια 2011, τα Χρονικά της Αντάκρης - Οι Γιοί της Αριζάν)
4 σχόλια:
ο τρόπος με το οποίον έχω συνδέσει τη σΚιά στο μυαλό μου μου θυμίζει τους θανατοφάγους στο Χάρι Πόττερ. ΣκελετΩμένο σώμα καλυμμέΝα με μανδύα και τα μάτια να γυαλίζουν Στο σκοΤάδι, ανατριχιαστική φωνή, αθόρυβα βήματΑ, ύπουλος χαρακτήρας. Στο σχέδιο του κύριο Λαγουβάρδου βλέπω ακριβώς το αΝΤίθετο. Αν αυτή είναι η σκιά μου φαΊνεται να δρα περισσότερο με τη σωματική δύναμη παρά με το μυαλό.
Ένα αθώο σχόλιο από μια φαΝΑτική αναγνώστρια
(δεν συμφωνώ με αυτούς που λένε πως το απόλυτο κακό δεν εμφανίζεται αρκετά στο κείμενο. ίσα ίσα που σε κάνει να θες να διαβάσεις το επόμενο. Σε αφήνει με την αγωνία. Έχετε σκεφτεί να δώσετε το βιβλίο ας σε εκδοτικούς οίκους του εξωτερικού;)
αχ,το βιβλιο ηταν πραγματικα υπεροχο και περιμενω αγωνιωδως το δευτερο..ποτε ειπαμε πως θα εκδοθει? σχεετικα με το θεμα του κακου περισσοτερο απ ολα με τρομαζει η εικονα του Νυχτοπορου που εχω φτιαξει στο μυαλο μου...συμφωνω με το προηγουμενο σχολιο
Πράγματι ο Νυχτοπόρος είναι ίσως το πιο σκιώδες πρόσωπο σε όλο το βιβλίο. Ίσως επειδή κάνει αισθητή την παρουσία του μόνο δύο φορές σε όλο το κείμενο. Μία στην αρχή όπου και «δίνει» κλωτσιά σε όλα τα γεγονότα που ακολουθούν και μία στο τέλος που φαίνεται να συνεχίζει το νήμα τους με γνώμονα μόνο το σκοτεινό συμφέρον του. Το καινούριο βιβλίο της Αντάκρης δε θα αργήσει πολύ να κυκλοφορήσει, πιστεύω πως μέσα στο 2012 θα το δείτε στα ράφια να συνοδεύει τη «Μάγισσα...» Προς το παρόν διασκεδάζω πάρα πολύ γράφοντας τις νέες περιπέτειες της Ευγενίας, της Κίρσι και φυσικά του Τίμοθυ.
Ως τρελή,φανατική αναγνώστρια του βιβλίου,θέλω να πώ οτι και εμένα μου αρέσει πιο πολύ η εικόνα του νυχτοπόρου!Ανυπομωνώώώώ για τη
συνέχεια!!!!!!!!
Δημοσίευση σχολίου